De kosten van een kind bij een scheiding

Wat kost een kind per maand?

Kinderen kosten meer dan de meeste ouders denken, omdat veel kosten onzichtbaar in het huishouden meelopen: het aandeel in de huur of hypotheek, boodschappen, energie, verzekeringen. Het Nibud rekent als vuistregel dat gezinnen gemiddeld zo’n 17% van het besteedbaar inkomen aan één kind uitgeven, ongeveer 26% aan twee kinderen en 33% aan drie kinderen. Hoeveel dat in euro’s is, hangt dus vooral af van het gezinsinkomen: kinderen “groeien mee” met wat er te besteden is.

Zo wordt de behoefte van jullie kind bepaald

Bij een scheiding wordt niet gewerkt met bonnetjes en schattingen, maar met de behoeftetabellen die jaarlijks worden vastgesteld op basis van Nibud-cijfers. De behoefte — het bedrag dat maandelijks voor de kinderen nodig is — wordt afgeleid uit:

• het netto gezinsinkomen dat jullie tijdens het huwelijk hadden (het welvaartsniveau dat de kinderen gewend zijn);
• de leeftijd van de kinderen;
• het aantal kinderen in het gezin.

Die behoefte staat los van wie na de scheiding wat betaalt: het is eerst een neutraal bedrag, de kosten van de kinderen. Pas daarna komt de vraag hoe jullie dat bedrag samen opbrengen.

Verdelen naar draagkracht

De kosten van de kinderen worden verdeeld naar draagkracht: wie meer kan bijdragen, draagt meer bij. Daarbij telt ook de zorgverdeling mee. De ouder waar de kinderen regelmatig verblijven, maakt in de eigen woning al kosten voor ze — eten, wonen, uitjes. Daarvoor geldt de zorgkorting: hoe meer dagen de kinderen bij de betalende ouder zijn, hoe lager de bijdrage in geld. De uitkomst van deze rekensom is de kinderalimentatie.

Goed om te weten: de kosten van de kinderen bestaan uit twee soorten. Verblijfskosten (eten, wonen) maakt iedere ouder in het eigen huishouden. Verblijfsoverstijgende kosten — kleding, schoolkosten, sportcontributie, de telefoon — zijn niet aan één huis gebonden; juist daarover moet je afspraken maken.

De kinderrekening als alternatief

Zeker bij co-ouderschap, waar beide ouders ongeveer evenveel zorg en kosten dragen, kiezen veel ouders voor een kinderrekening: een gezamenlijke rekening waarop beide ouders naar draagkracht een maandbedrag storten en waarvan de verblijfsoverstijgende kosten worden betaald. Beide ouders hebben inzage, dus het is altijd duidelijk wat er in- en uitgaat. Hoe je dat praktisch inricht, lees je bij kinderalimentatie.

Vergeet de bijdragen van de overheid niet

Bij het bepalen van de kosten telt mee wat jullie aan kindregelingen ontvangen: de kinderbijslag en het eventuele kindgebonden budget. Na de scheiding kunnen die bedragen veranderen — het kindgebonden budget hangt af van het inkomen van de ouder die het aanvraagt, en een alleenstaande ouder krijgt vaak een hogere tegemoetkoming. Hoe de toeslagen en heffingskortingen na een scheiding uitpakken, lees je in scheiden en belastingen.

Oudere kinderen: 18 tot 21 jaar en studerend

De onderhoudsplicht stopt niet bij 18 jaar, maar loopt door tot je kind 21 is. Vanaf 18 betaal je de bijdrage rechtstreeks aan je kind. Studeert je kind, dan komen daar vaak kosten bij voor studie en op kamers wonen — lees daarover meer in het blog alimentatie voor een studerend kind. Voor pubers is het daarnaast praktisch om vaste bedragen af te spreken voor bijvoorbeeld kleedgeld.

Reken het samen goed door

Deze pagina hoort bij de kennisbank van Scheidingsdesk. De kosten van de kinderen zijn de basis onder elke goede afspraak — of jullie nu kiezen voor kinderalimentatie of een kinderrekening. Als MfN-registermediator reken ik de behoefte en de verdeling voor jullie door volgens de geldende normen, zodat de uitkomst voor allebei navolgbaar is. Lees meer over mijn werkwijze of neem contact op voor een gratis kennismakingsgesprek.